"Seeing Before the Moment"
At the 1st International Photography Gathering of Kalamata, we have the pleasure and honor to host Loukas Vasilikos, one of the most distinctive representatives of contemporary Greek
photography. With a journey beginning in 2006, Vasilikos
has shaped a personal and deeply recognizable style, balancing between street
photography and more personal, existential themes.
In the following interview, he speaks to us about his origins, how he sees the world through the lens, the importance of collectivity and photographic dialogue, as well as the need for substantial storytelling in the age of images.
On the occasion of his participation in the festival, he presents his work Six Degrees of Separation, and invites us to an open conversation with image, memory, and experience.
Interview by Natasa Stamatoppoulou
1. Ξεκινήσατε να φωτογραφίζετε το 2006. Τι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να κρατήσετε τη φωτογραφική μηχανή για πρώτη φορά; Υπήρξε μια καθοριστική
στιγμή ή εικόνα;
Το 2006 παρακολούθησα ένα σεμινάριο επεξεργασίας εικόνας με Photoshop. Ο εισηγητής, και πλέον φίλος μου, Μάνος Λυκάκης, μας έδειξε έργα κλασικών φωτογράφων και μας μίλησε για την ιστορία της φωτογραφίας. Όταν είδα εκείνες τις φωτογραφίες, ένιωσα αμέσως την ανάγκη να βγω κι εγώ στον δρόμο και να αρχίσω να φωτογραφίζω. Αυτή ήταν η αρχή.
2. Η δουλειά σας ισορροπεί ανάμεσα στο "οικείο και το ανοίκειο". Πώς μεταφράζεται αυτό στη διαδικασία λήψης μιας φωτογραφίας στον δρόμο; Είναι θέμα ενστίκτου, παρατήρησης ή και τα δύο;
Όταν φωτογραφίζω στον δρόμο, οι αισθήσεις μου οξύνονται. Βλέπω πράγματα που δεν θα παρατηρούσα χωρίς τη φωτογραφική μηχανή. Είναι σίγουρα και θέμα ενστίκτου – χρειάζεται να "δεις" τη στιγμή λίγο πριν συμβεί.
3. Η θεματολογία σας φαίνεται να έχει μετατοπιστεί από τη φωτογραφία δρόμου προς πιο προσωπικά και υπαρξιακά θέματα. Πώς επηρέασε αυτή η αλλαγή την οπτική σας;
Στην πραγματικότητα, αυτά τα δύο ρεύματα συνυπάρχουν στη δουλειά μου από την αρχή. Από τότε που άρχισα να φωτογραφίζω στον δρόμο, τραβούσα ταυτόχρονα και φωτογραφίες της οικογένειάς μου και των οικείων μου. Με τα χρόνια, αυτό το προσωπικό υλικό μεγάλωσε και διαμορφώθηκε σε ένα σώμα δουλειάς με πιο ξεκάθαρη αφήγηση.
4. Ποια είναι η σχέση σας με το ασπρόμαυρο; Τι πιστεύετε ότι προσφέρει στη φωτογραφία που δεν μπορεί να αποδώσει το χρώμα;
Ξεκίνησα με ασπρόμαυρο, αλλά στην πορεία ανακάλυψα το χρώμα, το οποίο πλέον με έχει κερδίσει. Το ασπρόμαυρο αφαιρεί το στοιχείο της "πραγματικότητας", αφού ζούμε σ’ έναν κόσμο που βλέπουμε με χρώμα. Αυτή η αφαίρεση, όμως, ανοίγει τον δρόμο για κάτι πιο ποιητικό – μια μεταμόρφωση της πραγματικότητας που πολλές φορές είναι ζητούμενο στη φωτογραφία και σε όλες τις μορφές τέχνης.
5. Ανήκετε σε συλλογικότητες όπως το Burn-my-eye και το Depression Era. Τι σημαίνει για εσάς η συνεργασία και ο διάλογος μέσα σε μια φωτογραφική ομάδα;
Μέσα από τον διάλογο και τη συνεργασία εξελίσσεται η δουλειά μας. Η ανταλλαγή απόψεων, οι παρατηρήσεις και οι προτάσεις των άλλων βοηθούν να δεις το έργο σου αλλιώς. Είναι επίσης πολύτιμο να παρακολουθείς δουλειές διαφορετικές από τις δικές σου – συχνά λειτουργούν ως ερέθισμα για το επόμενο βήμα.
6. Ποιο φωτογραφικό σας project σας καθόρισε περισσότερο ως δημιουργό και γιατί; Υπάρχει κάποιο που θεωρείτε «ορόσημο»;
Το project Back Yard, που σύντομα θα εκδοθεί σε βιβλίο, είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου. Μιλάει για την ενηλικίωση της κόρης μου – αλλά και, με έναν τρόπο, για την "ενηλικίωση" των γονιών μέσα από αυτή τη διαδικασία. Είναι ένα προσωπικό έργο, με πιο ποιητικό βλέμμα.
7. Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί στα social media, τι ρόλο πιστεύετε ότι μπορεί να παίξει η "καλή" φωτογραφία στον δημόσιο διάλογο και στη συνείδηση των ανθρώπων;
Η φωτογραφία εξελίσσεται συνεχώς, ειδικά στον τρόπο που αφηγείται ιστορίες και μέσα από την έκδοση βιβλίων. Μέσα στον ατελείωτο όγκο εικόνων στα social media, όμως, είναι δύσκολο να αναγνωρίσεις ένα ολοκληρωμένο έργο. Χρειάζεται φίλτρο, παιδεία και εξοικείωση για να μπορεί κανείς να ξεχωρίσει την ουσιαστική φωτογραφία από το εφήμερο.
8. Φέτος έχουμε τη χαρά και την τιμή να σας φιλοξενούμε ως προσκεκλημένο στη "1η Διεθνή Συνάντηση Φωτογραφίας Καλαμάτας", που διοργανώνει η Φωτογραφική Ομάδα Καλαμάτας. Μιλήστε μας για αυτή τη συμμετοχή σας: τι σημαίνει για εσάς η παρουσία σε μια τέτοια διοργάνωση, τι περιλαμβάνει η έκθεση που θα μας παρουσιάσετε και –αν θέλετε– ποιο μήνυμα ή ευχή θα θέλατε να απευθύνετε σε όσους αγαπούν τη φωτογραφία και θα συμμετέχουν στη Συνάντηση;
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για την πρόσκληση από τη Φωτογραφική Ομάδα Καλαμάτας. Στο φεστιβάλ θα παρουσιάσω ένα μέρος από το project μου Six Degrees of Separation, που έχει εκδοθεί από τον ιταλικό εκδοτικό οίκο Eyeshot. Θα είναι μεγάλη μου χαρά να γνωριστούμε από κοντά, να μιλήσουμε για φωτογραφία και να μοιραστούμε εμπειρίες. Εύχομαι σε όλους όσους συμμετέχουν να ζήσουν μια ουσιαστική και δημιουργική εμπειρία.
